śr., 11/24/2010 - 20:02

Soleczniki, Gmina Soleczniki

Dane kontakowe:

Vilniaus g. 30 LT-17108 Šalčininkai, Burmistrz: Grzegorz Jurgo, tel. (380) 51 198 faksas (380) 51 198 el. paštas salcininkai@salcininkai.lt Zastępca Burmistrza: Jurij Miliuškevič:  tel. (380) 52 381

śr., 11/24/2010 - 20:00
śr., 11/24/2010 - 19:57

Ejszyszki - miasto położone na powierzchni 3 km2, liczy 3416 mieszkańców. Na 1 km2przypada 1286 mieszkańców. Druga co do wielkości miejscowość w rejonie, zdecydowaną większość - 83% mieszkańców stanowią Polacy. 8% mieszkańców miasta stanowią Litwini, 3% - Rosjanie, 2% Białorusini, 2% Cyganie, 2% przedstawiciele innych narodowości. Miasto jest położone na wysoczyźnie Podlasko- Białoruskiej, nad Wersoką, na historycznym Trakcie im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, prowadzącego niegdyś z Grodna do Wilna (80 km). W Ejszyszkach znajduje się 6 szkół i jedno przedszkole. Ejszyszki - miasteczko wielonarodowościowe, gdzie od wieków żyli Polacy, Litwini, Rosjanie, Białorusini, Cyganie, Żydzi. Bogactwo kultur i religii potwierdzało istnienie w Ejszyszkach dwóch kościołów, trzech synagog i cerkwi prawosławnej. 

śr., 11/24/2010 - 19:42
śr., 11/24/2010 - 19:27

Butrymańce - siedziba gminy liczącej 2099 mieszkańców, (w 2011r. - 1808 mk,) o powierzchni 91,99 km2, do której należy 29 wiosek. Butrymańce leżą na zachód od Solecznik, przy granicy z Białorusią. W dawnych kronikach wymieniono rycerza nazwiskiem Putra, pochodzącego z wioski Butrymy, który miał walczyć pod Grunwaldem. Około 1600 roku Butrymańce i okolice należały do rodziny Houwaltów. Spośród licznej rodziny Houwaltów najbardziej znany to Krzysztof, syn Krzysztofa i Urszuli von Lőbenstein. Gdy wybuchła wojna polska z Kozakami, wezwany przez króla Jana Kazimierza, objął dowództwo nad piechotą polską. W 1652 r. otrzymał indygenat polski, zatwierdzony na sejmie 1662 r. i odmianę w herbie przez dodanie do niego Orła Białego. Krzysztof pozostawił dwóch synów, z których jeden osiedlił się na Litwie. Jedna gałąź mieszkała w majątku Nowe Rakliszki, niedaleko od miejscowości Butrymańce oraz w majątku w Onżadowie, Milwidach ówczesnej parafii turgielskiej. W 1909 roku mieszkało w Butrymańcach około 3 tys. osób, a okoliczne dobra należały do Józefa hrabiego Tyszkiewicza. Kościół pod wezwaniem św. Michała Archanioła zaprojektowany przez Jana Podczaszyńskiego został zbudowany w 1799 roku z funduszy Jana Szrottera, barona, kapitana wojsk pruskich. Był początkowo kościołem filialnym bieniakońskim. Kościół jest drewniany, bezwieżowy, posiada cenne lichtarze pochodzące z XVIII wieku. Obok dzwonnica murowana z 1901 roku, ufundowana przez Paulinę z Puttkamerów Houwalt. Zachowały się groby rodzinne Houwaltów. W 1902 roku ks. Edward Rop, biskup wileński erygował samodzielną butrymańską parafię. Po 1905 roku zakazano grzebania na kościelnym cmentarzu, oprócz członków rodziny Houwaltów. W tej sytuacji Paulina Houwalt przyszła z pomocą parafii, ofiarowała ziemię na cmentarz, który został ogrodzony w 1912 r. murem kamiennym. W 1910 roku butrymańska parafia liczyła 3012 wiernych i należała do dekanatu raduńskiego. W 1930 roku okoliczne majątki posiadali: Witold Houwalt (Narkuszki 269 ha, Rakliszki Stare 220 ha), funkcjonowała Kooperatywa „Braterstwo”. Do 1939 roku Butrymańce należały kolejno do gminy ejszyskiej, potem bieniakońskiej. Na miejscowym cmentarzu znajduje się pięć mogił żołnierzy AK. Byli to żołnierze 77 pp. AK V batalionu 3 kompanii, (dowódca por. Jan Bobin „Kalina”) polegli 29 kwietnia 1944 w walce z litewskimi formacjami policyjnymi. Są tu pochowani: Władysław Gojżewski ps. "Wichura" (a nie Gojrzewski  „Figura" - błędnie na pomniku), Piotr Wojtkiewicz „Granat”, Józef Mickiewicz „Kret”, wszyscy ranni podczas bitwy, zostali następnie zamordowani przez Litwinów. 23 kwietnia 1996 r. odbyło się uroczyste poświęcenie pomnika. Na cmentarzu jest też grób Franciszka Wojciechowicza, dowódcy oddziału AK, rozbitego przez 34 zmotoryzowany pułk wojsk wewnętrznych NKWD 18 listopada 1944 pod Raściunami. Ponadto znajdują się mogiły innych partyzantów AK: Edwarda Zaleskiego i Józefa Milewskiego. Na butrymańskim cmentarzu spoczywają również niektóre ofiary spośród mieszkańców wsi Koniuchy, krwawo spacyfikowanej przez żydowsko -sowiecką partyzantkę w styczniu 1944 r.

pon., 11/15/2010 - 12:53

Inwentarz majątku Rakliszki w powiecie lidzkim, należącym do Hlebowiczów z 1585r. Regestr pomiary włoczney y thesz posthaniwenia płathow y ynszych powinnosczy wszeliakych na poddanych imienia Rakliskiego, w powieczie Lidzkiem liżącego, iasnie wielmożnego pana, iegi mczi pana Jana Hlibowicz, na Dubrownie pana Trockiego, podskarbiego ziemskiego w. x. Litewskiego, starosty Upithskiego etc., w roku teras jdącim 155585 dniow miesiącza Maia zaczętey, a skonnnnczoney ynszych dniey y miesięczny w thym ze roku 85, przes mie Sthanisłlawa Jarmużewskiego, slużebnika ieg mczi, przy mierniku Chwiedorze Rzepiechowskyem, z roskazania y poruczenia iego mczi uczyniny y spisany; według ktorego pomiary y postanowienia od swięta swiętego Marczina, niedawno mynęłego, na rok pszyszły 1586 poczęły pełnycz poddany wszysthkie powinnosczy y robothy. Wymierzanie paszniey dworney. Paszny dworney we wszystkych trzech poliach w iednym ograniczeniu, oba poł rzeky Solczy y nieczo zaymuiącz sczianą s kraynego polia rzeky Sołczysscza, grunthu srzedniego na pachanie godnego wymierzono po włok 4, 12. A osobliwie w thymże ograniczeniu naydzie się sianożęczy, liasow, chrostow y borowyzny włok 11/13/0.

pon., 11/15/2010 - 12:38

Informacje praktyczne - informacja teleadresowa

wt., 09/21/2010 - 19:29

Dziewieniszki (miejscowość o statusie miasteczka) - położone nad rzeką Gawją, 27 km na południowy - wschód od Solecznik, typowe pod względem zabudowy, charakterystyczne dla wielu miejscowości Wileńszczyzny. Dziewieniszki mają położenie krawędziowe – na krawędzi dyluwialnej rynny Gawji, pięknie położone na wysokim brzegu. Rzeka Gawja kiedyś określana jako „Gauia” a w późniejszych opisach w języku polskim występuje jako Gawija, Gawja oraz Gawia, została uwzględniona na mapie - zwanej radziwiłłowską - Wielkiego Księstwa Litewskiego, sporządzoną przez Tomasza Makowskiego. Nad Gawją zlokalizowane były młyny w Daubuciszkach, Dziewieniszkach, Żemłosławiu, Subotnikach. Spław drewna przy wysokim stanie wód, rozpoczynał się od Dziewieniszek.
Nazwa - jak podaje Napoleon Rouba - pochodzi od słowa litewskiego „dziewieniszki”, oznaczającego pokłady czerwonego piasku. Centralnym miejscem Dziewieniszek jest plac, z którego wybiegają drogi łączące miasteczko z Wilnem, Oszmianą, Trabami (Subotnikami), Gieranonami i Solecznikami. Rynek dziewieniski a właściwie ryneczek ukształtował się w XVI -XVIII wieku i stanowił od najdawniejszych czasów miejsce wymiany handlowej. Niegdyś odbudowany chatami, które gdzieś w początkach XX wieku zamieniły się w tzw. domy miasteczkowe.

sob., 08/28/2010 - 23:02

Tak zwane cepeliny na niedzielę (wg przepisu Łarysy Danulewicz)
Farsz z tarkowanych ziemniaków, skrobia z wodą z ziemniaków odciśnięta przez gazę. Odciśnięty płyn po odstaniu musi być zlany, a skrobia z dna naczynia dodana do masy ziemniaczanej razem z jajkiem, solą, łyżką mąki, dwa obrane odgotowane ziemniaki, masę wymieszać.
Przygotować nadzienie do masy ziemniaczanej. Mięso wieprzowe chude pokrajane drobno nożem z dodatkiem pokrojonej w kostkę słoniny, farsz wymieszać z solą, pieprzem, majerankiem. Z ziemniaków nadziewanych farszem uformować gałki wielkości niedużych bułeczek-cepelinów.
Cepeliny ze wszystkich stron obsmażyć w tłuszczu aż się zrumienią, złożyć do żeliwnego bądź ceramicznego naczynia, dodać smalec, śmietanę, wodę, sól, pieprz. Przykryć, i wstawić do piekarnika i dusić około godziny. Podawać z sosem z rondla, oraz usmażoną słoninką na drobno.
Przepis na danie z ziemniaków, które jest serwowane od dawien czasów tylko i wyłącznie w okolicach Taboryszek i Turgieli.